Ciekawostki historyczne Polski
Miasta i przywileje13094 min czytania

Malbork, skarbiec Zakonu

Zakon krzyżacki był nie tylko armią, ale i jedną z najsprawniejszych instytucji finansowych średniowiecznej Europy. W Malborku, stolicy państwa zakonnego od 1309 roku, urzędował wielki skarbnik, a jego księga kasowa z lat 1399–1409 pozwala do dziś śledzić, na co wielcy mistrzowie wydawali pieniądze.

Malbork, zamek krzyżacki od strony Nogatu na fotografii z około 1915 roku
Malbork, zamek od strony Nogatu, około 1915. Harris & Ewing, Biblioteka Kongresu.
W skrócie
  • W 1309 r. siedzibę wielkiego mistrza przeniesiono do Malborka; wśród najwyższych dostojników był wielki skarbnik.
  • Księga podskarbiego malborskiego (Marienburger Tresslerbuch) zachowała się dla lat 1399–1409 i notuje wydatki wielkich mistrzów.
  • 1392: Władysław Opolczyk zastawił Krzyżakom ziemię dobrzyńską za 50 tysięcy florenów; Polska wykupiła ją w 1405 r. po układzie w Raciążku z 1404 r. W 1402 r. Zakon przejął Nową Marchię.

Państwo zakonne miało administrację, jakiej zazdrościły mu sąsiednie królestwa. Władzę sprawował wielki mistrz z radą dostojników, wśród których był wielki skarbnik; komtur skupiał w swoim ręku władzę administracyjną, gospodarczą i wojskową nad okręgiem. Krzyżacy zarabiali na odpustach i przywilejach, a biedniejszym rycerzom przybywającym z Zachodu oferowali kredyt na podróż do Prus, spłacany po zdobyciu łupów.

Jak wyglądała kasa wielkiego mistrza, wiemy z księgi podskarbiego malborskiego, zachowanej dla lat 1399–1409. Malborski skarbnik notował w niej wydatki wielkich mistrzów i częściowo konwentu malborskiego: na bieżącą politykę, utrzymanie dworu i stołecznego zamku. Badacze korzystali z niej, żeby odtworzyć między innymi pieniężne zapomogi Zakonu dla rycerstwa na wyprawy i kontakty wielkich mistrzów z sąsiadami.

Pieniądz Zakonu sięgał też po ziemię. W 1392 roku książę Władysław Opolczyk zastawił Krzyżakom całą ziemię dobrzyńską za 50 tysięcy florenów węgierskich, choć formalnie należała ona do Korony. Władysław Jagiełło odzyskał ją dopiero po układzie zawartym w Raciążku w maju 1404 roku, zwracając sumę zastawną; Krzyżacy opuścili ziemię dobrzyńską w czerwcu 1405 roku. W 1402 roku Zakon przejął od Zygmunta Luksemburskiego Nową Marchię. Każda z tych transakcji stała się potem jednym z zarzewi wielkiej wojny zakończonej pod Grunwaldem.

A dziś

Zastaw, dług i wykup to dziś język upadłości i układów. Firmie, która nie radzi sobie z długami, pomagamy przejść przez postępowanie upadłościowe: Upadłość gospodarcza w e‑PGW.

Udostępnij Facebook LinkedIn X WhatsApp
Źródła i dokumenty
  1. Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Państwo zakonu krzyżackiego”, zpe.gov.pl.
  2. M. Radoch, „Kontakty wielkich mistrzów krzyżackich z dominium warmińskim w latach 1399–1409 (w świetle księgi podskarbiego malborskiego)”, Komunikaty Mazursko-Warmińskie 2005, nr 1, s. 17–36, bazhum.muzhp.pl.
  3. „Elita ziemi dobrzyńskiej na przełomie XIV i XV wieku”, Średniowiecze Polskie i Powszechne 3 (7), 2011, s. 87–119 (zastaw 1392, wykup 1405), bazhum.muzhp.pl.
  4. Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Jak i dlaczego doszło do wojny z Krzyżakami?”, zpe.gov.pl.
  5. Ilustracje: Malbork, zamek od strony Nogatu, około 1915. Harris & Ewing, Biblioteka Kongresu; Zygmunt Luksemburski, portret z około 1430 roku. Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.

Wpis ma charakter historyczny i informacyjny, nie jest poradą prawną.